Suwałki i Wigierski Park Narodowy
Do Suwałk pojechaliśmy we wrześniu 2017 i choć rejony te uchodzą za chłodne, nam pogoda się udała. To miasto leżące w województwie podlaskim, nad rzeką Czarna Hańcza, w pobliżu granicy z Litwą. Był to trzydniowy wyjazd i szczerze mówiąc już teraz mam ochotę tam wrócić. Zaraz zobaczycie, dlaczego…
Choć Suwałki są dość urokliwe, większe wrażenie zrobił na mnie Wigierski Park Narodowy, jeden z największych w Polsce. Został utworzony 1 stycznia 1989 roku i obejmuje ochroną kompleks 42 jezior, 180 gatunków ptaków, 32 gatunków ryb oraz 46 gatunków ssaków. Park jest naprawdę piękny, przeszliśmy zaledwie dwie ścieżki w pobliżu miejscowości Słupie, ale to nie Jezioro Wigry zapadło mi w pamięć, nawet nie Zatoka Słupiańska, tylko… Suchar Wielki. Tak nazywa się jezioro, które widzicie na powyższym zdjęciu :). „Suchar” jest określeniem regionalnym, a w przypadku tego jeziora, zwie się tak ono prawdopodobnie z powodu suchych pozostałości drzew, krzewów i roślin bagienno-torfowych widocznych na brzegu.
Jezioro wygląda fenomenalnie, bo znajduje się w środku lasu, pośród naprawdę wysokich drzew. Gdy natrafiłam na to miejsce, zdałam sobie sprawę, że panowała tam kompletna cisza i spokój. Jak makiem zasiał. Podeszłam bliżej, wzdłuż drewnianej kładki. Oparłam się o barierkę i spojrzałam na niezwykle ciemną, tajemniczą taflę wody. Nie widziałam dna, jedynie odbijające się błękitne niebo. Właśnie w takim miejscu można odetchnąć, oczyścić umysł ze zbędnych myśli.
Roślinność w Wigierskim PN też przykuła moją uwagę :). Fotografowałam ją z przyjemnością. Park jest eksploatowany od kilkuset lat, a pomimo to jego lasy zachowały swój puszczański charakter. Zobaczycie tu naturalne bory bagienne, bory brusznicowe oraz olsy.
Teren, który przeszliśmy, był raczej łatwy do pokonania, składało się na niego kilka wzniesień. Usprawniłabym nieco rozmieszczenie znaków, postawiłabym ich też trochę więcej, ale poza tym było w porządku :). Miejsca odpoczynku umilały wędrówkę. Warto wspomnieć, że na terenie parku organizuje się ogólnopolskie programy edukacyjne, można też zwiedzić w poszczególnych obiektach wystawy o różnej tematyce.
Siedziba parku znajduje się w Krzywem, gdzie można podobno przyjść na wystawę przyrodniczo-kulturową „Nad Wigrami”. Niestety, nie starczyło nam na nią czasu, tylko przejeżdżaliśmy przez tę miejscowość.
A tu widok z Półwyspu Łysocha na rozległe Jezioro Wigry, należące do najgłębszych jezior Polski (5 miejsce w kraju). Zajmuje też 10 miejsce pod względem wielkości.
Jak już wspomniałam, Wigierski Park Narodowy jest naprawdę ogromny (150,898 km²) i prowadzi przez niego mnóstwo ścieżek, zaczynających się w różnych miejscowościach. Przyrzekłam sobie, że kiedyś ponownie zwiedzę ten park, lecz od drugiej, może bardziej południowej strony.
Suwałki też wspominam z uśmiechem. Miejscowość ta współgra z przyrodą, co widać m.in. nad Zalewem Arkadia. Ścieżki wiją się tu nad brzegiem i pomiędzy drzewami, tu korty tenisowe, tu siłownia pod chmurką, a dalej fantastyczny most prowadzący na niewielką Wyspę Mysią. Tam znajdują się ławki, z których można podziwiać krajobraz. Wszystko jest bardzo zadbane.
W okresie letnim organizuje się tutaj kąpielisko dla dorosłych i dzieci, można również wypożyczyć sprzęt wodny (łódki, kajaki, rowery wodne).
![]() |
Siłownia pod chmurką |
![]() |
Centrum Suwałk i Ulica Kościuszki. Źródło: Fotoeksplorer, Krzysztof Mierzejewski [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], Wikimedia Commons |
Nie wiem, czy wrócę do Suwałk, ale na pewno zwiedzę kolejne tereny Wigierskiego Parku Narodowego :). Szczerze polecam zwiedzanie takich parków i odkrywanie cudów natury naszego kraju. Nie trzeba wyjeżdżać za granicę, by podziwiać piękne krajobrazy. Oczywiście turystykę zagraniczną też lubię, ale ostatnio ciągnie mnie do... lokalnych atrakcji ;).
Piękne! Z chęcią sama bym tam pojechała :) Pozdrawiam cieplutko 🙂
OdpowiedzUsuńA żeby jeszcze było tak cieplutko, żeby było lato, to już w ogóle z chęcią człowiek by się tam wybrał :) Pozdrawiam!
UsuńŚwietne miejsce- od dawna wybieram się na Mazury, ale jakoś nie mogę tam dotrzeć ;) Pozdrawiam serdecznie!
OdpowiedzUsuńTo tak jak my ciągle planujemy Wrocław ze znajomymi, ale ciągle nam nie po drodze ;). Może za rok, może za dwa lata... no, ale kiedyś w końcu trzeba! Warto :)
UsuńRównież pozdrawiam
Bardzo piękne tereny, jeszcze tam nie byłam, ale w tym roku zamierzać pojechać :p
OdpowiedzUsuńDodaję do obs i zapraszam do mnie :)
Cieszę się, że mój wpis zachęcił Cię do zwiedzenia tego miejsca :). Miło, pozdrawiam!
UsuńChciałabym się tam wybrać :)
OdpowiedzUsuńChyba znalazłam swój kolejny cel podróży. To naprawdę piękne miejsce, z chęcią bym je odwiedziła i zobaczyła na własne oczy.
OdpowiedzUsuńMam nadzieję, że będę miała okazję w tym roku! :) Pozdrawiam!
Cieszę się bardzo i tego Ci życzę - byś miała okazję :). Bo ja mam w planach na ten rok sporo wycieczek i mam wielką nadzieję, że uda się je zrealizować. Pozdrawiam!
UsuńTo przepiękne miejsce chętnie bym zobaczyła i już widzę jakie piękne zdjęcia można tam zrobić.
OdpowiedzUsuńTo prawda :) Polecam.
UsuńJejku ale piękne miejsce. muszę się tam koniecznie wybrać :)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam i zapraszam do mnie ;)
https://livetourevel.blogspot.com/2019/01/pomadki-golden-rose-recenzje.html?m=0
Szczerze polecam :)) Również pozdrawiam.
UsuńAle widoczki! Jako biolog miałabym czym się tam zachwycać ;)
OdpowiedzUsuńOj, naprawdę! Biolog faktycznie pewnie tym bardziej wszystko by podziwiał i fotografował :).
UsuńDla mnie to koniec nie tyle Polski, co świata! Z Wrocławia do Suwałk mamy aż 653 km, czyli 8 godzin jazdy :D Aczkolwiek widoczki zacne!
OdpowiedzUsuńWow, 8 godzin jazdy to faktycznie sporo. Może gdyby było tam połączenie pociągiem Pendolino, dałoby się szybciej ;). Gdybyś jakimś trafem była jednak w pobliżu, polecam :).
UsuńNaprawdę piękne i ciekawe miejsce godne odwiedzenia!
OdpowiedzUsuńhttps://martynulka.blogspot.com/?m=1 chetnie wymienie sie obserwacjami :)
Zgadza się, jest naprawdę urokliwe :)
UsuńBardzo ciekawy artykuł. Jestem pod wielkim wrażeniem.
OdpowiedzUsuń